من هم برای خودم سهمیه ای داشتم . 3 پاکت برای یک هفته!! میشد باهاش سر کرد!!

اما چرا سیگار !! میدانم سیگار بسیار مضر است  و برای قلب زیان دارد ! پدر ریه ها را در می آورد  و انواع اقسام سرطانها..!! همه درست!!

ولی مزیت هم داشت ، میشد روش حساب رفاقت کنی !! همیشه در دسترس بود و همیشه آماده برای سوختن برایت..!!

 و تنها کسی است که تا آخر به پایت می سوزد...

****

فندکم را در میآورم و با یک جرقه آتیش به جان سیگار بخت برگشته میزنم .اسلحه بر روی دوش همانند ناموس باید باشد . ناموسی که هیچ نسبتی با آن ندارم !.

محل پست نگهبانی ام  تقریباً جاییست  متروکه !!  پمپ آب نام محل نگهبانی است  که من که هر چه گشتم نه پمپ دیدم و نه آب!!

به گمانم پمپش ،زیر زمینی بود زیرا از زیر زمین چندین لوله قدیمی سر به بیرون گذاشته بودند .

پمپ آب ،جای قشنگ و سر سبزی بود در واقع جای دنجی بود هم برای سیگار کشیدن و هم برای نگهبانی دادن و بقدری متروک که حتی فرمانده پادگان هم نمیدانست که کجاست ؟ ولی من آنجا را دوست داشتم چرا که  انبوهی از درختان تو را احاطه کرده بودند  و نسیم خنکی  که وزیدن میگرفت و گویی درختان را به حرف وا می داشت : که بیا در آغوشمان!! و من خودم را به آغوش آنها می رساندم و  در لابلای درختان گم میشدم...

کام سنگینی از سیگارم میگیرم و فکر آینده نا مشخصم هستم . کیلومتر ها دور از خانه در شهری غریب و شبی پر ازستاره و سکوتی که شاید دیگر تا سالها به سراغم نیاید.

داشتم فکر میکردم که راستی هوای شیراز چقدر میطلبد که سیگار بکشی ، در هر حال در آن ایام دوستش داشتم!

چرا که وقتی دوست دخترم داشت تو تهران خیانت میکرد من داشتم با سیگارم تو شیراز دلبری میکردم !!

سیگار داشت به پای من می سوخت  و من داشتم از درون برای کسی می سوختم که فکر میکردم دوستم دارد!!

کامهای آخر سیگار را کشیدم  و او را زیر پا له کردم  و ته دلم گفتم بیچاره !!! به پای من سوخت و چیزی نگفت و آخر زیر پایم له شد !!

به گمانم تو هم همین حرف را در دلت به من گفتی !!شاید!!

_جان؟ با منی ؟

_بله با شما هستم ! گفتم که اینجا صفه ! باید بری ته صف وایستی !!

_صف؟

یه نگاه بهش انداختم . مردی بود میانسال حدوداً 50 ساله. با قدی بلند و  موهای تقریباًسفیدی که فقط دور و بر سرش روئیده بود و وسط سرش به خاطر عرقی که کرده بود برق می زد. یه  کت و شلوار آبی ، رنگ و رو رفته هم پوشیده بود که با توجه به اندام لاغرش بیشتر شبیه چوب رختی شده بود . 

به نظر من که اصلا خوش تیپ نبود. در چهره اش چین و چروک زیادی دیده می شد با ته ریشی که یک در میان سیاه و سفید بود و یک کیف چرمی قدیمی در دست که نشان میداد که دیر زمانی است اسنادش را با آن جابجا میکند .

یک لحظه به خودم آمدم، همه در حال رفت و آمد بودند و من جلوی باجه اطلاعات ایستاده بودم .

یادم آمد که دنبال کتابی میگشتم که نمیدانستم انتشارات آن در کدام راهرو بوده ؟

باجه اطلاعات به 2قسمت برادران و خواهران تقسیم شده بود و ازدحامی از مردم حیران و سردرگم که جلوی آن ایستاده بوند. .از دور که میدیدی یاد ایستگاههای صلواتی میافتادی با این تفاوت که اینجا خبری از کیک و ساندیس نبود !

بازهم آن مرد به حرف آمد و گفت : آقا کار شما درست نیست که حق دیگران ضایع میکنید ؟

گفتم :من حق دیگران را ضایع میکنم ؟

_بله .سرت و انداخته ای پایین و اومدی تو صف !

نکته ای که برام جالب بود این بود که دقیقاً جایی ایستاده بودم  که پشت سر این آقا میشد و اگر  قرار بود کسی اعتراض کند نفر پشت سری من  بود نه ایشون!!

یهو رو کرد به کسانی که تو صف ایستاده بودند و بی مقدمه گفت : آقایون شما راضی هستید که ایشون بی نوبت بیاد اینجا تو صف وایسته؟

کسانی هم که تو صف بودند با یک جواب کلیشه ای که :نخیر آقا! ما راضی نیستیم و باید بری ته صف ! ایشان را همراهی کردند .

من که تا آن لحظه هاج و واج داشتم تمام این صحنه ها رو میدیدم ،یهو از کوره در رفتم و گفتم که :آقا شما چی دارید برای خودتون می بافید و میدوزید؟؟!

من اصلا توی صف نمیخواستم وایسم و درحالیکه با دستم اشاره میکردم گفتم : من اومدم تا لیست انتشاراتی رو که جابجا شدن رو ببینم . ناگهان همه توجه شان به لیستی که روی دیوار اطلاعات نصب شده بود ،جلب شد . مرد میانسال اما باز شروع کرد به گفتن حرفهای نامربوط:

انسان باش !حق دیگران را نباید بخوری ، خجالت بکش!! 

من دیگه داشتم تحملم را از دست میدادم که با دخالت متصدی اطلاعات دیگر ادامه ندادم .و بعد از یادداشت راهروی انتشارات مورد نظرم  به راه افتادم .ذهنم درگیر اتفاقی بود که افتاده بود و من مدام چند بار برای خودم مرور میکردم .

تو همین افکار بودم که صدای موذن از بلند گوهای نمایشگاه و مصلی بلند شد و هیاهوی مردم بیشترشد.

شاید عده ای برای رسیدن به خدا عجله داشتند و عده ای هم برای رسیدن به خانه .

کسی چه می داند ؟

قبل از اینکه برم بیرون میرم سر آکواریوم و به ماهیها که عین چی به من زل زدن و به هر طرفی که میرم میان اونطرف غذا میدم و بعد میرم دنبال چرخه زندگی تا از گشنگی نمیرم.

میخوام اینو بگم که ماهیا فکر میکنن من خداشونم !!! چون روزیشون رو یه جور بهشون حواله میکنم اونا هم حتما ته دلشون یه تشکر از من میکنن!! ولی بنده خداها چقدر خنگن !!؟

حالا خدایا تو هم حواست به ما بیشتر باشه دیگه!!  نکنه تو هم ته دلت به من میگی چقدر خنگه!!؟

تا اینکه یه تحول درونی از اونا که آدم و حالی به حالی میکنه در من ایجاد شد . راستش خیلی وقت بود که میخواستم بنویسم  هر چی که تو ذهنم میومد مثل هفت هش ده  سال پیشم که  تو دفترم مینوشتم میبردم دانشگاه  میدادم بچه ها میخوندن و کلی بهم روحیه میدادن ( من احساس میکنم الکی تعریف میکردن چون به نظرم نوشته هام خیلی مزخرف بودن !!). 

میخوام بنویسم هرچقدر که چرت و پرت هم باشن . حداقلش اینه که احساس درونم دیگه سرویسم نمیکنه ...

پس از امروز  مطالب تکراری و روانشناسی و از این حرفا تعطیل ..  چون مدیریت وبلاگ به صورت خیلی خودجوشانه عوض گشته است ..!!